Mevsimlerden denizi, inceliklerden en çok geçmişi özlediniz. Sevgiyi kavramanın ağırlığı başlayınca bizim gibi kaçmadınız. Belki biraz ağladınız; bir gözyaşı izi boyunca…

Sonunda ketum bir tarihe göçebe oldum Adressiz kaldım bu yüzden bir rüzgâr gibi Takıldım hiç büyümemiş bir çocuğun ardına Vizem yok…

Aşkın borsası tabana vurmuş Üç kuruştan açılıyor tahtalar Üstelik fazladan Üç öpücük gecelik faizler Düşlerini yitirmiş bu kentte duramam artık Ne…

Güneş doğar-doğmaz ayrıldı renkler Kapalı kapılar aralandı ha! Leş için uluyan uyuz köpekler Işığı görünce pirelendi ha! Kış tez geldi kar…

Taş susar,çözülmez kasları; susmayı susarkonuşmayı da,Dışa vurur içinin katılığıyokluğa direnen acı bilincini:açmak büsbütün göğeatışı taşlaşan yüreğinigöktaşı gibi fırlatmak sonsuzluğa,bir pırıltıyla delmek…