Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan Seveni y………………..
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir, İki gözüm pınar oldu gel gayrı. Elim değse akan sular tutuşur İçim dışım yanar oldu gel…
çocukluk arkadaşım petit-poucet yamyam devin kilerindedir küçük kızkardeşi ormanda ağlıyor tin tin eder kabâcik beni bırakıp giden babâcıkormanlardan güneşli tarlalara koşan…
Yaz da geçer, kış da geçer, aldırma boş ver! Sen sana saldıranlara saldırma boş ver! Susuz kal, ıstırap çek, sabretmeyi belle…
Kara yüzlüler, bizi olmayacak işlere zorladılar: Burada yok size hürriyet, sultanın ülkesine gidin, dediler. Gitmeyiz, orada işimiz buradakinden daha zordur, Burada…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ağzımın tadı yoksa, hasta gibiysem, Boğazımda düğümleniyorsa lokma, Buluttan ne………………..
Tayyareler gelecekmiş Korkum yok benim.
Çıplak düşünüyorum vücudunu sıcak sessizliğinde saçlarınla örülü bir yıldızla iç içe bir gemi gibi madeninde…
18 Aralık 1985’te o salonda Kişi nasıl kestirebilirdi ileriyi? Siz, kazıbilimler, alınyazısıbilimler, G………………..
Elyazını yaktım, dürüsttü ve aşınmamış Sevgi sözcüklerini yaktım, hoyrattır onlar Sıcaklığı saklı akarsuyu anlamazlar Sorular,…
Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamayaKalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar Evler çocuklar mezarlar çizerek…