Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Başkasını yakan zulüm seni de Yakar amma neden sonra anlarsın. Sahtekârın imanı da, dini de Kokar amma neden sonra anlarsın.Gün gelir…
Işığa arkanı döndün Utandın mı ne biraz Kızardın bozardın mı Sormak ayıp olmasın İleri doğru mu gidiş Yoksa ardın ardın mıYetim…
Benim en sevdiğim söz senden duyduğum ben’dir. Hep yinelediğim söz sana koyduğum ben’dir. İyi olmak adına bilgiç olmak istemem, Seni senlediğim…
Onun evi kuşlara yakın, ne iyi Bir kuş konsa sesine bozkırlar başlar O şarkı söylediği zaman Sessizliğe uzun yağmurlar yağarGiyinmiş yalnızlığı,…
Bu duvarlar bu ağaçlar Bu ağaç VE bu duvar… Arkadaşın dolmuşuyla gidiyoruz Beykoz’dan doğru Üsküdar… Böyle giderse böyle giderse bu bahar…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Yaşadım, Tanrım, Yarım ve uluorta, Bir dahaki hayatta, Varsa öyle………………..
Ne zaman elleri zambakli padisah olursam Sana uzun heceli bir k………………..
Kısacık yoğun bir akşam herkesin yüzünün bir anıya karıştığı yoğun bir akşam bana bir memur…
Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.
Kimsenin ölümü, Çinli şair Li Po’nun ki kadar güzel olamaz. Li Po sandaldaydı, yete………………..
Mademki maksat barış Yurtta barış Cihanda barış Salla gitsin atom bombasını Mist………………..