Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
ÇANKAYA hep ÇANKAYA, usandık bıktık artık HİLALKAYA yok mudur şu bizim memlekette? Ülkemde huzur bozan üç-beş hayası yırtık Kirli birer cep…
Bir haber dolaşır semada pulpul; Kılınçlar bilensin akın var Çin’e. Yiğitler at sürer düşman içine; Tarihe hükmeden bir ses duyulur: -…
Ince uzun bir hayvan, carpiyor carpiyor carpiyordu kendini taslara, canimi sikiliyor canmi cekisiyordu yoksa? yok efendim dedi yanimdaki adam, gömlek degistiriyor…
Cebeci İstasyonunda bir akşam üstü İncecikten bir yağmur yağıyordu yollara Yeni baştan yaşıyorduk kaderimizi Sıcak bir kara sevda Yüreğimizin başında bağdaş…
mevsimler uzar saatler kısalır hayat gülde gülün tekrarı güz vakti miydi belki öyleydi gülde gülün sesi suda testilerin sesi eylül sonu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Önceden bilen oluş şartlarını çocuklarının Elleriyle değen koklayan hazırlayan adeta Sebebine ermeden erişmeden Korkan ilerdeki…
özenle soyduğum şu elma söyle şimdi kimindir özenle ne yapıyorsam bilirsin artık senindirsuya giden bir…
Mutsuzluk gülümseyerek gelir, adıyla süslenmiştir; Banliyo treninde rastladığımız Sınav saatini kaçırmış liseli kız,………………..
Bir resimde bağdaş kurmuş oturuyor Hacı Bektaş Veli. Evi gibi yeryüzü.Bir bulut düşürmüş başını duruyor.…
“Bunlar güvercin” dedim, “gövdesinin inceliğ………………..
Nerde böyle hüzünlenmek o zaman; İçip içip ağlamak, Uzaklara dalıp şarkı söylemek; Hafta sekiz ben…