Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
dört kapıdan geçmeye kırk ceminden seçmeye yedi dolu içmeye üçe durmaya geldikşahid seyirci değil şehid oyuncu değil kurda koyuncu değil çoban…
Ben hayat yumağını Sustum sabırla ördüm.. Oysa kısa ömrümde Ben ne insanlar gördüm.. Gördüm ahlar çekeni Gördüm boyun bükeni Bir yanda…
MASAL DEĞİLBastığın yere bakma demiş sanki bir kötü Baktığın yere basma demiş bir başka kötüBilmemek anlamamak olağan bir iş olmuş Gelmiş…
Kimdi o? Yanındaki kimdi? Ne konuşuyordunuz? İşte buna dayanamam. Kahrolurum. Dün gece ne yaptın? Nereye gittin? Ah otursaydın da beni düşünseydin…
akreple yelkovan ve altında ilk aşkımı çalıntı güllerle beklediğim saat kulesi orda durun orda durun ve koklayın havasını anıların saat onarırdım…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin…
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden güneşlerden yaban…
Gemliğe doğru Denizi göreceksin; Sakın şaşırma.
Karşı evin arkasından ay doğdu Akşam serinliği çıktı Tramvay sesleri geliyor Deniz kokusu geliyor uzaktan…
Zaman mı geçti, yok ben mi esriktim, Zakkuma bağlardım güneşi, Gecenin ağır ununu elerdim, Ay…
Daha nen olayım senin, Onursuzunum…………………