Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bir yağmur mevsimi sevişmeliyiz seninle O kapkara, o delinmiş gökkubbenin altında Çılgınlar gibi… Islak çimenlerin üstünde boylu boyunca… Yağ………………..
Dönebilmek o dönüşü olmayan yollardan Sürekli bir aldanış bir daha bir daha Hiç bitmeyecek gecelerden bir sabaha Çikabilmek ve sevmek durmadan…
Şuh bir bahar sabahı, şuh ama düşman. Gülümseyişleri nispet verir gibi. Şuh bir bahar sabahı. Saadet, mevsimlerin dışında yaşamak. Mevsimler, meçhule…
Birkaç satır olsun bir selam olsun Yaz bana sevgilim yaz ne olursun Yaralı yüreğim bir huzur bulsun Yaz bana sevgilim yaz…
bana bir papatya tarlası ör sicilinden düşelim şükreden bir kahırla göğü deklare ediyorum yağan yağmur ve şiddet yek başına bir sözdür…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
İlk bu sabah İlk bu sabah göğü görmedim İlk bu sabah kayısı çiçeklerini Hüzün ilk…
Ben güzel günlerin şairiyim Saadetten alıyorum ilhamımı Kızlara çeyizlerinden bahsediyorum Mahpuslara affı umumiden… Çocuklara müjdeler…
Uzanıp yatıvermiş, sere serpe; Entarisi sıyrılmış hafiften; Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor; Bir eliyle de göğsünü…
Kayboldum Bir köpeğin çocuğu beklediği gibi Hasterle kamaşık yüreğiKayboldum Bağırırlar, seslerini yankısı dönmez geri Dönemez…
Haydi burda öl dediler bana Ölmek istemiyorum demedim Demedim ama Şimdi bilmek istiyorum Toprak gene…
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş Magillerde sefer etmek! Bir sahilden çözülüp gitmek Düşünceler…