Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ne kadar geçti aradan? Bilemiyorum. Özlemin çığ gibi büyüyor Dayanma gücünü bulamıyorum. Yalnızca avunuyorum. Ellerini tutamasam da Bakışların hep gözlerimde duruyor…
Yaşadığımız dünyada herşey yalan değil Şu milyonlarca insanın hepsi de yalancı değil Seven insan inanmak ister,inanılmak ister Bir gün aldanmak bile…
Çerkez Ali’yle bir akşam Göl kıyısı lokantada Gürcü şarapları içtik Mezemiz ‘çahohbili’ ydi Babası Kırımlı Tatar Annesi istanbullu Türk Kökü derinlerde…
Küt küt toslayarak şuramda bir delik açtıkça yaşamak denen bocurgat ne rakının tadı kalıyor ne çingene pembeleri içinde önüne gelenle fingirdeşen…
Sen ey muhit-i mülevves sen ey hadid-i fesad, Sen ey nifak u şikakıyle melanet-abâd.Sen ey yegâne belası maarifin, hünerin, Adüw-i fahrîsi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
İnsanlar bir gülü bir senetle Değiştirmeye alıştılar İnsanlar başka insanların hayatını Bir hezaren sandalye midir…
Erkekler arasındaki dostluklarda Av anlaşması da var.Kadınlar arasındaki dostluklar… Siyah ve yer yer yıldız ışınlı…
“Çok eskiden yaşadım bu anı ben” Dersiniz şaşkınlık içinde. İlk girdiğiniz bir ev, bir merdiven,…
I SabahleyinKarayı kaldırın mavi koyun umudumu yitirmedim Beni çağırın gülümserken uykunun bir yerinde Eliniz beyazken…
Bir misafirliğe gitsem Bana temiz bir yatak yapsalar Her şeyi, adımı bile unutup, Uyusam… Kalktığımda…
Sen yağmurlu günlere yakışırsın Yollar çeker uzak dağlar çeker uzak evler Islanan yapraklar gibi yüzün…