Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Hem acılar eğitiyor Hem türkü söylüyorum Aslında bir yapının Temelini atıyorumTuğlam pişmemiş daha Demirim yok çimentom yok Kumum kirecim hazır değil…
Dağ başına kurulmuştur köyümüz, Bir çeşme var onun yakınında; Köyümüzün güzelliğini, suyunun tadını bilirim, Onun için severim, ruhumla, varlığımla. Tanrım burada…
Biten bir aşk için Söylenecek söz şu olmalı: – Güzeldi yine de
Bütün masalları tutuştu çocukluğumun Acıyı bir mayın gibi gömdük toprağa Şimdi alevlerle yazılıyor güncemiz Göçüyoruz Yürek bir yangın yeridir artık kalmadı…
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
1. Diyorlar, korkutarak karaşın kıldığımız sarı ‘Dağlar gibi gençler âlemde perişan oldular’ 2. Giyinmiştir bir…
Özgürlüğün geldiği gün; O gün ölmek yasak…………………..
Denize vuran balıkçı bir aynadan döner bize yüreği rüzgâra göre mintanı yamalı
Bilmezler yalnız yasamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle; Nasıl koşar aynalara,…
Kim istemez mutlu olmayı Ama mutsuzluğa da var mısın?………………..
Kötümser niye olmalı, Güneş giriyorsa arada bir buluta, Acılar sarıyorsa yüreğimizi, Umut yetmiyorsa geleceğimize? Bir…