Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Güzel olan her günü seninle tekrar tekrar yaşamak erimek yarını olmayan zamanlarda durdurmak bir yerde bütün saatleri bütün kuralları kırıp parçalamak…
zamanın ve güneşin beslediği miskin bıldırcınlar, erimiş kanatlar ve ayaklar, rüzgarın uzun takvimi, yitmiş kayıt çizgileri e………………..
KİM? Bu nasıl bir vazgeçiş? Bu nasıl bir terkediş? Taş mıydı sarıldığım yüreğin? Buz muydu öptüğüm dudakların? Bu ikinci sen miydi…
Uzat saçlarını gecenin balkonundan isteğimin çok tüylü suyuna. Bir orman gecesinde bir kar gündüzünde, gördüm nasıl süzüldüğünü yırtıcı ölüm kuşlarının. Hadi…
Dingin sularındasın acının ve Servilerin kuşluk serinliğinde Usulca okşanan esmer güz Yapraklarında oynuyor giz Çeviriyor acının aynasını kendineNe kalmışsa sevgiden geriye…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Çocuklar uyanır geceleyin Bir şey ararlar karanlıktaUyanır kadınlar geceleyin Yüzük takarlar karanlıktaGeceleyin kediler uyanır Bize…
1Bir öpüş su içiyor maşrapasından gecenin, her dudak yalnızlığımızın peşinde, batık gemileri dirilen güneşleriyle göksel…
Ey bir muharebe meydanında Avuçları kanımla dolu, Kafası gövdemin altında, Bacağı kolumun üstünde, Cansız uyuyan…
Çünkü yaşamak gibi bir şeydi yaptığı Anasız bir tay gibi coşkun ve hüzünlü Akşamın dinginliğini…
-I-Art çocuk, Muhyiddin Çelebi, Molla Fenari’nin kısık fitili; Okuduğu her beyitten sonra Gülsuyuyla yıkardı ağzını;…
1. Biz tüzüklerle çarpışarak büyüdük kardeşim Emrazı Zühreviye Hastanesi’ne kapatıldı anamız Adıyla çalışan ermiş Sirkeci…