Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
“Et son front, êtait nu, comme une place vide entre deux armées” Jules Supervielle*Buram-buram ışık saçan, Alın denizlerinden geçen Sönük bir…
Gece vakti kimdir kapıyı çalıp gelen Yitirdiğim bir mutluluk mu Habercisi mi gelecekteki bir mutluluğun Gece vakti kimdir kapıyı çalıp gelen…
Sen hayatımın en vazgeçilmez aşkı Sen uğrunda en çıldırdığım esmer Sen yolunda savaşlar verdiğim sevdam Sen uğrunda ölümlere gidip geldiğim Sen…
1. Şarabın akranıymış giden Sürgünsepet lâl üzümleri esrikliğini düşürmüş kederindenNe ezanı küstürmüş ne çanı On parmağın hüneriyle seferi Türkücek yoğurmuş dumanını…
ameliyat odasına alındığında bir çocuk kapıda ağlaşarak onu beklerler yaşamın kolay bozulan bir oyun olduğunu bilen oyuncakları
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Terziler geldiler. Kırılmış büyük şeylere benzeyen şeylerle daha çok koyu renklere ve daha çok ilişkilere…
Nasıl anımsamazsın Özdemiroğlu’nu, Hani gün boyu içer içer de sonra Uyurdu kolları bir gulamın boynunda.…
Açın pencereleri açın akdeniz’de sabah oluyor küçük harfli musa hep böyle gökyüzündeKıvanç duyuyorum bu akçalı…
Ne zaman seni düşünsem Bir ceylan su içmeye iner Çayırları büyürken görürüm…………………
İşte tam bu saatlerde bir yara gibidir su Yeni deşilmiş uçlarına sokakların, küçük uçlarında. Senin…
Ilım günleri gelirdi taraçalar Uzatırdı mevsimölçerlerini Tıkabasa yaprak arka pencere İnsan iki kişiyi sevebilir miOnunla…