Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
O daha buyuk bir sehre gidiyor Onun benden baska arkadaslari Benim goturdu………………..
Kuşlarla çevreli bir akşamüstü. Kapı önüne gün bakışlı kadınlar oturmuş, konuşuyorlar sessizce. Sevda sözcükleri açık bırakılmış pencereden geçiyor. Birkaçı göğe asılı…
Tutkum sevmektir benim, düpedüz ve yalın Sevmek, acısını ve sevincini insanların Yemin ederim, başka suçum yok, inanınDemek sen insanları seviyorsun ha…
Sonbahardan sonra ağaçlar Hep duman açar Ankara’da Saksılarda yeşil bir yalnızlık Uzayıp gider ev tutsaklığında Kış boyu rüzgârsız ve çiçeksiz Ne…
Bir hazakat-zedeyim midemi tıp tepti benim, Kırk katır tepse yıkılmazdı şu aciz bedenim. Kapladı her yanımı sancı, elem, ağrı, bere, Bir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Köle sahipleri ekmek kaygusu çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı, çünkü Ekmeklerini köleler veriyordu onlara; Köleler ekmek…
Oydu bir bakışta tanıdım onu Kuşlar bakımından uçarı Çocuk tutumuyla beklenmedik Uzatmış ay aydınlık karanlığıma…
Bir insan daha var, çok şükür, evde; Nefes var, Ayak sesi var; Çok şükür, çok…
Haydi burda öl dediler bana Ölmek istemiyorum demedim Demedim ama Şimdi bilmek istiyorum Toprak gene…
Sokaktaki adamların gözlerinde yitik Nasıl oluyor bir türlü anlamıyorum Arada bir barış arada bir gökyüzü…
Eskisi gibi yaşıyorum Gezerek, düşünerek.. Yalnız biletsiz biniyorum vapura, trene Pazarlıksız alış-veriş ediyorum.Geceleri evimdeyim, rahatım…