Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ey sokaklarında yıllarca avare dolaştığım İçinde ilk aşkımı yaşadığım küçük şehir. Umutsuz akşamlarımda sesini duyduğum lir Sihrinde ilk acıyı tattığım .Ey…
Bir düş gibi başladı her şey, o sonsuz Ve el degmemiş güzelliginde aşkın Uzaklarda arayıp da buldugumuz Belki de bizdik, sesiz…
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm Şehre simsiyah bir kar yağar Yollar kalbimle örtülür Parmaklarımın arasından Gecenin geldiğini görürüm Ben ölürsem akşamüstü ölürüm…
başka türlü bir şey benim istediğim: ne ağaca benzer, ne de buluta. burası gibi değil gideceğim memleket denizi ayrı deniz, havası…
“Asla öldürmeyeceksin” Tevrat, Göç 20 “Senden önce inenlere, sana inen kitaba da inanırlar…Onlar Tanrının gösterdiği doğru yoldadır, onlar kurtulurlar…” Kur’an, Bakara…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
ben bütün hüzünleri denemişim kendimde canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını bir bir denemişim bütün kelimeleri…
Bahar mezarına gömsünler sizi Yapraklar gibi buluştunuzdu Kokular gibi seviştinizdi Bahar mezarına gömsünler siziYaz mezarına…
Sen olmazdın Tanrı’nın adaleti şaşmasa Seni t………………..
Sen sık sık gülen gülerkende Sevecen bir akdeniz çizgisini Sol yanına ağzının İliştiren çocuk özenle…
Annemin bana öğrettiği ilk kelime Allah, şahdamarımdan yakın bana benim içimdeAnnem bana gülü şöyle öğretti…
ey canımın güftesi, eylülün ikinci haftasıydı o sıra bana gülümseyerek getirdiğin bir bardak suydu o…