Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gönül kurşun yemiş yaralı ceylan Döndüğü noktadan bin yıl uzakta. Yürek ateş düşmüş kuru bir harman Yandığı noktadan bin yıl uzakta.Ne…
Pandora kutusu, zilli musibet.. Dursun da kahrolsun; öldürme yâ RAB! Doksan, yüzyıl değil, ta ilelebet.. Her ‘sin’ de kahrolsun; öldürme yâ…
Ne gözlerindeki çöl yanlızlığı Nede yüreğindeki sönmüş volkan Büsbütün kopmuş sayılır yaşamaktan Şüphesiz eskil bir frenks kadar Alışkın değisin bekleyişlere Ama…
Kimdi o? Yanındaki kimdi? Ne konuşuyordunuz? İşte buna dayanamam. Kahrolurum. Dün gece ne yaptın? Nereye gittin? Ah otursaydın da beni düşünseydin…
MÜZİK İÇİN ÖVGÜ ”Bir insan topluluğunun nasıl yönetildiğini anlamak isterseniz onun müziğine bakın.” KONFÜÇYUSYeni sözler demeye geldim yeni seslerle, Bağırmalarla değil,…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Karın yağdığını görünce Kar tutan toprağı anlayacaksın Toprakta bir karış karı görünce Kar içinde yanan…
Denize atılmış şiirdir bence Yurtsayan, yurdu bi………………..
binlerce pazartesi geçti ömrümde hangisiydi o çıkaramıyorum bir kiraz yediğimi hatırlıyorum kurtluydu demek oldukça eskibir…
Ölüyorum tanrım Bu da oldu işte.Her öl………………..
1Bir öpüş su içiyor maşrapasından gecenin, her dudak yalnızlığımızın peşinde, batık gemileri dirilen güneşleriyle göksel…
Ömrün o büyük sırrını gör bir bak da Bir tek kökü kalmış ağacın toprakta Dünya…