Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bir imla hatası gerekiyor bana şimdi Gizemli bir ahenk Kutsal bir taşkınlık Aşkı işaretleyip çoktan seçmeli Acemi bir dize olup virgülsüz…
Bir tarafta her devrin sultanları durur Bir tarafta kaderin kurbanları durur Ne kurban kesiciler biter dünyamızda Ne de kesilen kurban kanları…
Çoğumuz yetişkin yanlışlarızdır aslında Katı, güvensiz, kibirli… Çocuklar yaşar………………..
Yollara düşen kar erir Saçlara düşen kalır Aşk yakar yakar küllenir de Yıllar yılı rüzgâra savrulmak kalırÂh’lar berhava vâh’a döndü………………..
seni yıldızlara benzetiyorum onlar kadar etkileyici, çekici ve güzelsin ama aranızda tek fark var onlar milyonlarca sen birtanesin………
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kim istemez mutlu olmayı Ama mutsuzluğa da var mısın?………………..
Güneştir düşen turuncusunda menekşeler sunarım Gece artık hiç dönülmeyecek yerlerdeki o sevgiliye Çocuklara kekik toplıyan…
Bir Çin erkeni yaşadığım evin üstündeki gök. Hey, sıkıntının pencereleri! Beyazsakal. Sığınaklara girin! Benim ülkem………………..
Ozgurlugun geldigi gun O gun olmek yasak!………………..
Ben ne zaman Öyle durup dururken Öyle damdan düşer gibi Açıp seni okumaya başlasam Anlıyorum…
Şairler küçük hırçın habercilerdir Gelirler aramak için yaşamın özünüHer çizgisindedirler coğrafyanın Kurarlar iç denizlerinde duygu…