Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
uzun bacakli bir yaban hayvaniydi ask haril haril onu aruyordu Istanbul, duyuyorduk Galata Kulesi’ndeydik, basin omzumdaydi Kule döne döne içimizdeki gökyüzüne…
Toprağı nasıl kavrarsa ayrıkotları ve nasıl çölleştirirse usul usul öylece sarmış seni yanlışlar çürütmüş yüreğindeki öfkenin dayanıksız tohumlarını çorak bir toprağa…
Nasıl ağlamıştın öyle akşam sokaklarda. Birden nasıl büyümüştü içimde yerin? Japon türkülerine benziyordu gözlerin Sen japon türkülerini bilmezsin…Pişman oldum yaptığıma o…
İşittim dün gece, biri türkü söyler, Gönlümüzce güzel, bizim türkümüz, Türlü düşünceler ilham eder, Öyle ağlamaklı, kederli türkümüz. Dertli dertli yavaşça…
Çıksam şimdi güzelliğin gökyüzüne Dolaşsam Görsem bütün tanrısal sevgileri Ölümsüzlüğün sofrasına bağdaş kursam Ve anlatsam Anlatsam o ağlatan mutluluğu Bilmem inanır…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben miyim bu şeylerin sahibi? Kafamda bir çocuk var, meraksız. İç âlemim oyuncaktan farksız; Odam,…
Bedava yaşıyoruz, bedava; Hava bedava, bulut bedava; Dere tepe bedava; Yağmur çamur bedava; Otomobillerin dışı,…
Ah! artık benim de benzim sari, Damar kanımı dolaştırmıyor. Hiçbir kıyıya ulaştırmıyor, Beni Sehrazad’in masalları.Anlamıyorum…
ey esmer hüznü hicrandan besleyen sevgili kendını bana beni yollara sürgün etmeden bilki mavi düşlerine…
Ey bir muharebe meydanında Avuçları kanımla dolu, Kafası gövdemin altında, Bacağı kolumun üstünde, Cansız uyuyan…
Ey yeşil sarıklı ulu hocalar bunu bana öğretmediniz Bu kesik dansa karşı bana bir şey…