Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
GÖREL-ETİKA-194“Herkes evinin önünü süpürsün, kent temiz olacaktır.” – Tozsuz sokaklı ülkeler için ne güzel öğüt.. Demek dinlemişler ve süpürmüşler. – Hayır,…
Ne böyle yanardım ne böyle özler Gönlümü dağlayan sen olmasaydın Ne böyle beklerdim ne böyle susar Elimi bağlayan sen olmasaydınGölgemi gömmezdim…
Kısa bir misafirhanedir dünya Günah ve cehennemin arasında Güneş, Yeni bir hakaret ve küfür için doğmakta Ve gün Üzerimize telafisi mümkün…
biz trenleri kaçırmakla meşhuruz hafız kıyısına vurmuşuz gülüşün ve öpücüklerin öyle alnımızdan vurmuşlar ki alnımız alnımız ölmüş de biz hala yaşamaktayız…
Hayatta ben en çok babamı sevdim Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek- Nasıl koşarsa ardından…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ak odada oturur Kapısı penceresinden çokGözlerinde yıldızlar Serin yerde dururBir e………………..
Çocukluğunu düşünüyorum Emilia Deniz boyundaki ıssız yolu sabahleyin Hani saçların, atkın uçuşurdu rüzgarda Kokusunu duyuyorum…
Merhaba diyoruz ölü teyzelerimize çocuklar merhaba diyorlar o şiirlerimizin eşik………………..
Şimdi bir güvercinin uçuşunu bölüyoruz Gökyüzünün o meşhur maviliğinde Uzun saçlı iri memeli kadınlarıyla Bir…
IV.Hoparlörlerinde halı ve mevlithan Gri gözlerinde zararsız kırlangıçlar, Alnaçlarının ardında kirli kan, Önündeyse temiz ve…
Daha ben ilk kazmayı vurmadan Elime gelen Karabitki’li testi, Nefertiti’nin mutfağı sayılan yerde Koyu sır…