Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Yürü: duvar beton, otur yer beton Tavana bakarsın ‘ bakma der’ beton – Yağmur kokan toprakların nerede? .. Ne çiçekler açar,…
Başka ne olabilirdik dar zamanda Yağmur olduk iki parça buluttan Hasretin tozunu aldık silkeledik Toprağın kınası açıldı bir anda Önden gitti…
Hişt hacı yaylan bakalım Closed dedik be adam Pazdos c’est fini Başını bekley’cek değiliz a sabaha kadar Uyan bre taş arabası…
Bu uzaklardan ürüyen zağarlar ki şehirdir Üleşemiyorlar zaar gece denen kemiği, Erken o bed sesli avcı, Ezân-ı Muhammedî Önüne katıyor onca…
Orada ben varım Göklerde, baktığın yerde Yıldız yıldızOrada ben varım Yürüdüğün yerde Yapayalnız………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
ben kan diye başlamak isterim oysa gülün derdi başkadır lâle bahardan yanadır çiğdem güneşten konu…
raylar düğümlenen yollar, tren bir gün ümit etmediğim bir gün alıverecekler seni benden. neler götürdüğünü…
. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu. Kimimiz aznif oynuyor, cıgara…
12 Temmuz 1972Zuhal’im, hayat! Hayatımsın. Bunu bilmeni isterim. En önce bunu bilmeni. Bir de şeyi…
Bir zamanlardı bu gazhanede bir dem vardı Gece sahilde sular ferce kadar cağlardıO çağıltıyla beraber…
Merhaba diyoruz ölü teyzelerimize çocuklar merhaba diyorlar o şiirlerimizin eşik………………..