Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
İnsanlık bir kermekeş içindedir Yaşlı dünyamızın beş kıtasında Nihayetsiz kederler ortasında Şehirler ve köyler ateş içindedir Arzın paramparça haritasındaO dünya kulların…
I- Bir tezgahtar parçasıyım ben Üç kuruşluk acıya müdahale edemem Kanatlarımda sigara yanıkları Gül diye okşadım onu yıllarca Sen istersen derdim…
bana aynada bir suret göründü benden başkası bilmem memleket-i çinden midir ya maçinden mi sordum kimsin diye bir kahkaha atıp ben…
Yoksa şu yaprakta Yavuz Yoksa şu sayfada Oğuz Bizde yoğuz bizde yoğuzElimizden siz tutunuz İmdadımıza koşunuz Daha çoğuz daha çoğuzKervanımız dizi…
Hayat boş bir masal değil Oku okuyabilirsen Nakış nakış iplik iplik Doku dokuyabilirsen Ekmek aslanın ağzında Umut dağların ardında Hayat bıçağın…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
İstanbul’da kadınlar uzun boylu U gibi güzel…………………
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda Kötü ediyor insanı, kötü Hele birde hasretlik oldu…
Köle sahipleri ekmek kaygısı çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı, Çünkü Ekmeklerini köleler veriyordu onlara; Köleler ekmek…
Kollarında eski balık dövmeleri teodor kasap perhiz ahali içmez ey türkçe rakı çıkmıştır kapalı ve…
Benim de mi düşüncelerim olacaktı, Ben de mi böyle uykusuz kalacaktım, Sessiz, sedasız mı olacaktım…
Kuşçu amca! Bizim kuşumuz da var, Ağacımız da. Sen bize bulut ver sade Yüz paralık.