Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Yorulmam deme gönül mutlaka yorulursun Ortada seyrederken kenara savrulursun Zamanın tenceresi, penceresi çok farklı Temmuz’da buz tutarsın, Ocak’ta kavrulursun..07.04.2005/Vakit
“sana bir hırka ördüm, inşallah beğenirsin. gerçi sen her şeyi beğenirsin.” Annemben dünyada kimseyi kırmayı istemedim- hiç kırdın mı peki? -…
odur üç gül üç köpük yaza uzanır kim bilir nereden gelir ne kadar kalır gelin ağlatma havasını başlatır kederi zurnanın ucundadır…
damarları bağlanan bir yürek kadar yalnız çalkalanıp duruyorum kanla kendi kendime yaşıyorum der isem çıkmaz bana inanan ölmeyi arzu etsem ayıp…
Bana bakıp bakıp ağlama sakın Bu sonu isteyen sen değil miydin Ne kadar belliydi o gün maksadın Gitmemi isteyen sen değil…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sevdiğim insanlara Kızabilirdim, Eğer sevmek bana Mahzun durmayı Öğretmeseydi.
Doktor bir kavisim var bir kavisim var Geçen günden beri bir kavisim var Ondan bir…
İşçi geliyor ağaç budamaya, O ne tafra, o ne krallık, Bir omuzunda balta, ötekinde ıslık,…
Sofalar seninle serin Odalar seninle ferah Günüm neş’eyle uzun Y………………..
İstanbul’un üstüne güneş doğdu, Çıktı silkinerek gecenin içinden, Kız gibi minareleriyle Süleymaniye, Sultanahmet, Sultan selim,…
Ben geldim geleli açmadı gökler Ya ben bulutları anlamıyorum Ya bulutlar benden bir şey bekler…