Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Size hayır dedikçe vazgeçemiyorum Soluk soğuğa koşuyorum peşinizden Üç öğün yediğim dudaklarınız Zamanı içiyorum gözlerinizdenGece oldu mu bir seviniyorum ki Duvarlara…
Bir hazakat-zedeyim midemi tıp tepti benim, Kırk katır tepse yıkılmazdı şu aciz bedenim. Kapladı her yanımı sancı, elem, ağrı, bere, Bir…
Çünkü gök sıkıntıyla ağar rüzgâr buruşur, bir yaprak düşer ve kaçıyordur solgun mavilikte maviler ve al geyikler. İşte altın ve kara…
Daha durmam buralarda Bu şehirde insan bitmiş Yalan dolan bir arada İnsaf bitmiş vicdan bitmişHani nerde dost bir omuz Burada hayat…
zaman zamanına dönsün hasta çocukları yiyen kromanyon adam kovuklarındaki yılanları ye taşların altındaki böcekleri ye yalnız sakın beni yemekten mağaranın hasta…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Her gün böyle gelip dünyadaki yerini alıyor. ‘Zor olan, diyor, şiirin hayatını yaşamaktır. Yazmak sonra…
Siz, saatleri yaşadınız. Zamantaşlarını. Niceldir saatler. Adsızsırlar. Renklerini, kokularını kişiselliklerden alırlar. Aylar birbirinin içinden yürüyebilir.…
1 Denizde boğulan o ilk Fenikelilerdendi. 2 Vergi memurluğu yapardı ve köpekl………………..
Eski bir aynada çoğalıyordum. Birden On, onken yirmi; büyüyor kalabalığım. Fırıncı, demirci, sabuncu, meyhaneci; D………………..
Portakal büyüsüdür yalayan seni beni Kentte başlarken gece horozun terk ettiği Bir kadını havlıyor taşıyor…
IV.Hoparlörlerinde halı ve mevlithan Gri gözlerinde zararsız kırlangıçlar, Alnaçlarının ardında kirli kan, Önündeyse temiz ve…