Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ne içindeyim zamanın, Ne de büsbütün dışında; Yekpare, geniş bir anın Parçalanmaz akışında.Bir garip rüya rengiyl………………..
Ezanımdan alışıp tekbîre, Buldunuz mutluluk, imanımla… Vatan ettim sizi ey topraklar Beş vakit damgalayıp alnımla.
Havalı Meryem havalı Gel hele gel hele gel Almış eline kavalı Çal hele çal hele çalSekili oğlak sekili Ho gele ho…
Yürü: duvar beton, otur yer beton Tavana bakarsın ‘ bakma der’ beton – Yağmur kokan toprakların nerede? .. Ne çiçekler açar,…
Yaşamak istiyorum Yaşamayı bu soğumuş cehennemde Ölü bir dost gibi içim titreyerek düşünmek değil sade, Yaşamayı yaşamak istiyorum.
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben demedim mi Hazırlandılar Onların yüz bin kolları var Kırbaçları sert, yamçıları sağlam, atları kavi…
İlkokulu bitirdiği gün Cumhuriyet şairi, Saçında kurdelesi Lozan gibi; Sonra her yıl öldürüldü, öldür………………..
Ah aydınlıklardan uzaktayım Kafamda o dağılmayan sükûn. Ölmedim lâkin, yaşamaktayım Dinle bak: vurmada nabzı ruhun.Yarasalar…
Birisi bütün düşüncelerinin sahibi Hatırası kara elleri beyaz Unutmak ist………………..
Şu senin bulutsu sesin var ya Uçtan uca tersyüz ediyor geceyi Yataklar var konuşmak için…
Yağmurlu günlerde neden sokağa bakar tıraşı uzamış ihtiyarlar biri………………..