Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kıyıya set çeken kayaların üstünde yırtıcı bir hayvanın kanlı ayak izleri vurmuş da biri; biri yarasına sarmış da gibi takılıp kalmış…
Söylenenlere inanma Ben sarhoş değilim korkma diyorum Bir mum gibi tek başına karanlıklarda yanma Uzaklardan çıkıp geldi aç kapıları artık Odalara…
Mümkün mü ağlasın annem Mezarımın başucunda Ben sesimi çıkarmıyayım Hayırsız bir evlat gibiBir bulut uçsun da Ben başımı kaldırmıyayım Yağmur dindikten…
Âdetince, kırıl, yan gönül, sızlan gönül! Pek azizdir, samimiyetle Tanrı ‘ya itaat eden gönül. Her ân benden diler dünya, gönül yemişlerini,…
Yıllar var ben hangi kapıyı çalsam Yalnızlık, yalnızlık, sonu yalnızlık Ne zaman nerede birini sevsem Ayrılık, ayrılık, sonu ayrılık En güzel…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Unutmaya başladım oralarını denize inen yol siliniyor yokuşun başındaki ev yoğurtçunun üstündeki top ağaç b………………..
Garibim; Ne bir güzel var avutacak gönlümü, Bu şehirde, Ne de bir tanıdık cehre; Bir…
mektepten kaçıyorsun, kus tutuyorsun, deniz kenarına gidip fena çocuklarla konuşuyorsun, duvarlara fena resimler yapıyorsun bir…
Yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdiler Sana baktım yıllarca hep aynı özlem penceresinden Yürüyen…
Şimdi gemiler geçer uzaklardan Gönlüm güvertede sereserpedir. Işıklı geceler,saz sesleri, peynir ekmek Ne biletim ne…
Güneştir düşen turuncusunda menekşeler sunarım Gece artık hiç dönülmeyecek yerlerdeki o sevgiliye Çocuklara kekik toplıyan…