Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Suların da bir arkadaşlığı olur diye Gördüğüm her yağmurun ardından gittim Ve en sonunda cebimde bitmemiş şiirler Yollara yakışan birisi oldum…
göğsün bir çocukla kedinin savaş alanıdır onlar şakalaştığını sanırken seni hep seyretmek kanattı senin göğsün ama, kime zafer oldu ki ORDA…
HANHanlar vardı Biri yutuyor yutuyor Yuttukça gülüyordu SahibiniÖbürü yanıyordu sevinç ile Bir başkası yıkılıyor Yerine yenisi yapılıyordu Oda oda daire daire…
Aslı karanlıktan korkan ay sıyrılınca bulut ordusundan gördüm gerçeğe düş dolduran yüzünü yanan bir deve kervanı geçiyordu alnından saçlarından bir adam…
Ruh tuzağa düşer mi? .. Düşer dikkat etmezsen Can bedenden taşar mı? .. Taşar dikkat etmezsen Gidip uzak yerlerde can düşmanı…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Hısım akraba karşıda Gece yatısın………………..
Tadını, yağmura duygulanmanın Paylaşır kuşlarla biri gizlice Gülmesini tutamamış bir sincap Sallanır utanç bahçesindeYalnız atlar…
Çatlamak üzre olan tomurcuklar Güzel günler vadetmededir. Ve bir kadın, şehir haricinde; Otların üstünde, Güneşin…
Silmeye çalışma yavrum lekeni gözyaşlarınla, çünkü bitektir leke taşır görkemli düşlere mahvolmaz renklerini dehşetin karanlık…
Annemin bana öğrettiği ilk kelime Allah, şahdamarımdan yakın bana benim içimdeAnnem bana gülü şöyle öğretti…
İşte tam bu saatlerde bir yara gibidir su Yeni deşilmiş uçlarına sokakların, küçük uçlarında. Senin…