Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Belin kırılacak eğilme yazık! Şöyle dik durursan neyin eksilir? İnkâr tarlasına çakılan kazık Takvada erirsen neyin eksilir? Gecikme, sen senden kaçıver…
Kara tahtaları Yeşile çevirdiler de Yeşil umutlarını Karaladılar çocuklarınAHMET TELL
Bir adam üçe bölündü Ömrün daracık sokaklarında Üç ışık yandı ansızın O yorgun gözkapaklarında………………..
gece teninin en koyu tonuna ulaştığında çöküyorum bir gölge masanın başına gizlerini demek istiyorum gönlümün kimseyi şaşırtmasa da çalakalem mı………………..
Nasıl yanmam ben bu aşka Mutluluğu bulamadım Alıp gittin beni benden Bense seni alamadımGün geceyle buluştu da Çöl yağmurla tanıştı da…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Arif Çağlar için1. Atlaslar getirin! Tarih atlaslarını! En geniş zamanlı bir şiir yazacağız2. Harbi karşılık…
Halbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta Herşey naylondandı o kadar Ve ölünce beş on bin…
Birisi bütün düşüncelerinin sahibi Hatırası kara elleri beyaz Unutmak ist………………..
Asfaltın üzerinden Bisikletle geçen kızın Bacaklarının arasında Bir güvercin çırpınmada Ve küçük bir kalp… Küçük…
Beş dil biliyormuş ünlü kişi Ünlü ve saygıdeğer Bir de Türkçe öğrense Altı eder………………..
Porsuk nehrinin geçtiği kadınlar Hepsine yüzer kere rastladım en azdan Umutsuz sevdalara tutulmak onlarda Bozkıra…