Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Güle dokunsam kaktüs Taşa dokunsam buz Buza dokunsam ateş Suya dokunsam zehir Ah bu hayat Sensiz nasıl çekilir
Haydi gel,bir kere daha deniyelim, Mutluluk hakkını kaptırma başkasına. Solfasol otobüsüne binelim,sıkışıktır, Yakın olmanı istiyorum bana, Asu gel,bir kez daha deniyelim…………………
Biz,kısık sesleriz…minareleri, Sen,ezansız bırakma Allahım! Ya çağır şurda bal yapanlarını, Ya kovansız bırakma Allahım! Mahyasızdır minareler…göğü de, Kehkeşansız bırakma Allahım! Müslümanlıkla…
yani sen de denizsen be Marmara iki bogazin var diye gol demiyorlarsa sana canina okurum ben boyle isin haberin var mi…
SÖZCÜKLERLE-ETİKA-43Köprü insanın ahlâkını sarsan buluşlardan biridir. Karşı kıyılara onun kolaycana geçmesini sağlar.. Sağlar ama, ayağına kadar gittikten sonra.
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Harbe giden sarı saçlı çocuk! Gene böyle güzel dön Dudaklarında deniz kokusu Kirpiklerinde tuz Harbe…
Yaşadım, Tanrım, Yarım ve uluorta, Bir dahaki hayatta, Varsa öyle………………..
Kapalıçarşıda, bir kuyumcu dükkânında Sol eline bir yüzük takmıştım. Senin entarin basmaydı. Benim elbisem pamuklu…
Yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdiler Sana baktım yıllarca hep aynı özlem penceresinden Yürüyen…
Dili çözülüyor gecelerine. Gölgeler kaçışıyor derine Alıp sihrini bilmecelerin: Gün doğuyor şehrin üzerine. Korkarak şeklalıyor…
Üç kez seni seviyorum diye uyandım Tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim Bir bulut almış başını…