Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Anadolu beşiğimiz Bahçe bizim gül bizimdir Aynı kökten her birimiz Ağaç bizim dal bizimdirOlur mu hiç vurup kırmak Can bildiğin cana…
Liderimiz uzaylı,silahımız ok bizim Hilede, iftirada üstümüze yok bizim. Bal,sirke,soğan,şeker,et,süt,nane,sarımsak; Katar çorba yaparız,hünerimiz çok bizim.(Gökçekimi)
Senden önce bir Rum papazdım Sakallarıyla bir eski korudan Meryem dağlarını ünledim miydi Keçiler şaşırırdı yolunuAllah için ben insan değildim Ellerin…
dün gece oğlum Ali Hüsrev’i uyuturken aramızda geçen diyalog:- oğlum, sana hz. Ali’nin hikayesini anlatayım mı? – hayır, bana jet uçağının…
Her gün başka oyunlar oynanıyor yeryüzünde Yıllardır afişte kalan bizim oyunumuz Sen bütün güzelliğinle her gece sahnedesin Dekor durmadan değişiyor Ama…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Önü Kapalıçarşı; Arkası Mısırçarşısı…………………
Önce bir ellerin var Yalnızlığımla benim aramda Sonra birden kapılar açılıverdi ağzına ka………………..
raylar düğümlenen yollar, tren bir gün ümit etmediğim bir gün alıverecekler seni benden. neler götürdüğünü…
Biliyor musun sen bir şiirde ilk satırsın ilk sözcük Beyaz bir gül Beyaz bir gül…
Kimse duymadan ölmeliyim Ağzımın kenarında Bir parça kan bulunmalı. Beni tanımayanlar ”Mutlak birini seviyordu” demeliler.…
Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi. Sırrımı söylüyorum vefakar balıklara: Yalnız onlar…