Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Dalıver derinlere, derinler şekillensin Bugünkü eserinle yarınlar şekillensin Dedene şekil vermek senin elinde değil Öyle gayret göster ki torunlar şekillensin..07.03.2006/Vakit
El ayak çekilince Kevser haber ve Damı aktardım su oluklarını açtım bölündüm yırtıldım tükendim Hiçbir şey senden sonra güzel değil Ne…
sen belki tanımazsın ama ben senin için ölürüm! sen beni tanımazsan ben zaten ölüyüm! bir Allah’a bir anneme sonsuz itimadım var…
Kurudu sevgiler gönül tasında Her mevsim bir başka aldattı bizi. Renkler başkalaştı gün ortasında Koyu bir karanlık öptü denizi.Daraldı her sabah…
Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna Tenhaydı düşlerim, geceydi, çıkıp geldim işte Su ve ateş bir de gülünç yalnızlığım…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kireç badanalı duvara kömürle adini yazdım bir gemi resmi çizdim üstüne balıklarını dizdim gemi aldı…
Çünkü kapıları Götürüyorlar (öyle yanlış ki) Cam kırıkları üzerinde Üzerinde mi üzerinde üzerinde Gülüyor ve…
Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde, Bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta ağzımın kenarında………………..
Güneştir düşen turuncusunda menekşeler sunarım Gece artık hiç dönülmeyecek yerlerdeki o sevgiliye Çocuklara kekik toplıyan…
Bir gemici tanırım Kalbini bir limanda bırakmış Ya kaybolursa? Ağlar çocukluğundaki gibi Kalbini almaya gidecek…
Yeşil ipek gömleğinin yakası Büyük………………..