Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
göle bakan dağın utkunda bir kadın uzanır iki canlıdır suya en güzel ninnilerini bırakır her gece ay hazar’a dökülürken.kimler geçti bu…
CAĞALOĞLU YOKUŞUDün gece yokuşu çıkıyordum, Günlerden yetmişsekizdi.. Yaymacı Eski kitaplarını bekliyordu Kaldırımda Eskiden olduğu gibi, Alsınlar okusunlar diye Başkaları da.Bazı yerler…
Hocan Bedri Rahmi renkli güneşler bir iki kalın sözlük nakışlı veremler ve doğurgan aşklar yerdi bir oturuşta- çok kalabalık bir………………..
Oturdum başka bir İstanbul düşündüm Daha çok sen olan daha bir seninle Yeşili daha yeşil, mavisi daha mavi O, her şeyi…
Heceleme beni artık Allah’ım Bırak okunaksız kalayım Kaderimin hepsi pek iyi olmasın varsın Bak, ömrüm eriyor işte Çocukluk fotoğrafımdaki kardan adam…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Birisi bütün düşüncelerinin sahibi Hatırası kara elleri beyaz Unutmak ist………………..
Peki nasıl oldu da hatırladı denizde boğulduğunu nasıl oldu da peki anlatamıyorum biliyorsun………………..
Hangi şehre gidilir yalnız başına, Hangi şarkı dinlenir senle olmayınca. Kimle çay içilir? En güzel…
Ben güzel günlerin şairiyim Saadetten alıyorum ilhamımı Kızlara çeyizlerinden bahsediyorum Mahpuslara affı umumiden… Çocuklara müjdeler…
Bellek durduğunda unutuş tırmalar kapıları aynı sözler tekrar yine tekrar kapandır, kısılıp dönülür beynin içindeağız…
İçkievinden çıkınca Camdan demin oturduğum yere baktım.Sigara paketimi masada unutmuşum. Sandalyede Tıpkı………………..