Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
iki matematik nokta iki büyük yuvarlar siyah iki göz siyah simsiyah genede siyahlığı olmayan kızkardeş gözleri sevgili gözleri donuk yuvarlaklar kenetlenen…
birgün başımızda sevda rüzgarları eserse deli deli yıldırımlar düşerse yüreğimize hızlanır kan dolaşımı babil’in asma bahçeleri değildir artık dünyanın bilmem kaçıncı…
Giydim ben de yalnızlık hırkasını Dilimde eski hüzzamlar Kulağımda ipek sesi unutulmuş hatmi çiçeğinin Kar mavisi kirpiklerinin sesi Bir güvercin curcunası…
İy tugan til, iy matur til Etken, enkemniñ tili Dönyada küp nerse bildim Sin tugan til arkılı İy tugan til her…
Asrın yeni bir umdesi var, hak kapanındır. Söz haykıranın, mantık ise şarlatanındır. Geçmez ele bir pâye, kavuk sallamayınca, Kürsî-i liyakat pezevenk,…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Hısım akraba karşıda Gece yatısın………………..
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş Magillerde sefer etmek! Bir sahilden çözülüp gitmek Düşünceler…
Aşkım da değişebilir gerçeklerim de Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı Yangelmişim dizboyu sulara Hepini………………..
İşsizlik kötü şey vesselam. İşsizliğin kötü olduğunu da yalnız aç kaldığım zamanlar, düşünüyorum. Can sıkıntısından…
Sevdiğim insanlara Kızabilirdim, Eğer sevmek bana Mahzun durmayı Öğretmeseydi.
Çayın rengi ne kadar güzel, Sabah sabah, Açık havada! Hava ne kadar güzel! Oğlan çocuk…