Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
aşkımızı tavuklar horozlar gagalıyor sevgilim yumurta kapıya sıkıştı mikrodalga fırınlar kuşattı dört yanımızı ütüler TV’ler müzik setleri film koptu kopacak, bütçemiz…
Sen ölürsün de yapamazsın bunu Öldüremezsin bataklıkta kayık yüzdüren Sabahların altın saçlı çocuğunuKimseyi umudundan edemezsin Toprağa ekemezsin ölüm korkusunu Sevinçleri kökünden…
Yarım bir aşk, yarım bir dudaksın sıkıntılı ikindi yağmurlarında her yeni erkekten sonra daha erkeksin tuzlu inciler dolu kuş uçmaz mavisi…
Şimdi öksürtür beni Yıllar önce içtiğim O paslı cıgara İçsem de almam tadınıKokusunu duysam yadırgarım Anlamam artık bakışından Dünkü kadar açık…
işte karanlık inmiş görkemli alnacına sırtında sevdiğinin sapladığı bıçaklar… gece olmuş vurulmuş saz sınırları ve duvarları aşamıyor çocuklar1. alnacını görkemiyle çatan…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Çünkü yaşamak gibi bir şeydi yaptığı Anasız bir tay gibi coşkun ve hüzünlü Akşamın dinginliğini…
Sevgilim ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki…
Güzel kadınları severim, İşçi kadınları da severim, Güzel işçi kadınları Daha çok severim.
INe kadar güzel şey; Yolun üstündeki bina Yıkıldığı zaman Bilinmeyen bir ufuk görmek. IIKaldırımın kenarına…
Karanlık bastı mı gelirsin Pencerem dibinde durursun Oyuncaklar kabartma harfler gibi Elle tutulur garipliğinElişi kağıtlardan…
Büyük bir ihtimalle ölmüştük Şehir kan kıyametti ayaklarımızda Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk Yıldızlar ka………………..