Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bu yokluk canıma tak dedi Bu fakirlik mideme dokunuy………………..
Kart maymunlar yuvalandı ağaca Soylu gülün saf rengini bozdular Ötüyorlar kurbağaca, kargaca Soylu dilin ahengini bozdular..22/08/2005/Vakit
Gönül tezgahında şiir dokudum İplik iplik nakışında sen varsın. Aşk yolunun kanununu okudum Madde madde yokuşunda sen varsın.Fikir vadisinden bir ırmak…
Üzgün bir çocuğun yalnızlığı Kadar saydam kalabilseydim Ömrüm derdim ömrüm nasıl da Dolu geçmiştir ölebilirim artıkÖlüm hiç de ürkünç gelmiyor Yaşanmışsa…
Ölümden korkmuş değilim hiç pespayeliğinden kırılgan gerçi elleri. Tek korkum insan özgürlüğünün mezarcının ücretinden ucuz olduğu bir ülkede ölmek.Aramak bulmak ve…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Çık benim şair tabiatım, çık orta yere Fakir güzelinden söyle Hasret ateşinden çal Çal, söyle…
Kapışıyorlardı yaz gök güneş ne varsa, içimize sıcakla gireni durgun………………..
Beş kere yedi mi dediniz, dursun Yıldız, poyraz, gündoğusu, dursun fasulya mı dediniz, dursun Ben…
Uzanıp yatıvermiş, sere serpe; Entarisi sıyrılmış hafiften; Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor; Bir eliyle de göğsünü…
Bütün güzel kadınlar zannetilerki Aşk üzerine yazdığım her şiir Kewndileri için yazılmıştır… Bense daima üzüntüsünü…
Güneşin yeni doğduğunu sana haber veriyorum Yağmurun hafifliğini toprağın ağırlığını Ve bütün varlığımla kara yılan…