Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bu düzenli yaşamalar olmasa diyorum Bu sabah kahvaltıları demli çaylar Kızarmış ekmek dilimleri Sonra giyinmek bir şey umarak aynalardan Sonra düşmek…
Gidişin ecelim olsa da var git Sanma ki diz çöküp yalvaracağım Varsında kalmasın senden bir ümit Sanma ki ardından ağlayacağımYalnız sen…
Bindim Mikelanj uçağına Ekmeğime sürdüm gökyüzünü Akdeniz’i bardağıma doldurdum Kafayı çektim sonra Giydirip kuşattım güzel Türkçemi Saçlarını taradım ördüm Koluma taktım…
Kuşlar özgürlüğü kanatlarıyla yazarlar Göklerin serin mavisine Özgürlük biraz benzer Güllerin çocuk yüzlü durgun güzelliğine Özgürlük biraz benzer Denizlerin ufuklarda başlayan…
Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardanbitme bir çocuk Çarpı bacaklarıyla- Ha düştü, ha düşecek… Nasıl koşarsa ardından bir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Güneş cebimde bir bulut peydahladı. Taş, kördür diye yazdım. Ölüm, geleceksiz. Şeylerin yalnız adı var.…
Sen sık sık gülen gülerkende Sevecen bir akdeniz çizgisini Sol yanına ağzının İliştiren çocuk özenle…
gel dört gözle bekliyorum kayıklarla pencereden gi………………..
itip beni balıma dadanan bu çağı sevmedim………………..
Sarı, o Çokgüzel, giriyor kentime Koyuyor sesini balıkçıl ve yalnız Nehirlerleyin o, yavaşça etime. Kırmızı,…
İşte ölüm şu derin taçlı şiirdir bak Duman adamları maskeli katanalarıyla geçiyor Çalan bir bandonun…