Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sarı bahçeler… Dağılan bir yankı anında açılıp kapanan bir pencereden yağmurlu ikindi vaktine: Sedef kakmalı duvar saati nınır durmaz, kadim oluyor…
Farzet ki bu aşkı yaşamadık seninle Farzet ki hiç bir geceyi paylaşmadık ikimiz Farzet ki saçlarını bile hiç okşamadımHadi git, gözlerime…
Pembeler içinde geldin dünyaya Masmavi umutlarla kucaklandın Yeşillerde uzandın huzura Lacivert gecelerde kanatlandın Kırmızılarda vuruldun aşka Sararmış mevsimlerde kanadın Turuncu iklimlerde…
Hayat kapısından tek tek Her giriş ecele doğru. Toprakta sürünür bebek Her karış ecele doğru.İster yürü, ister bekle İster çıkart, ister…
İnsan seslerine tutunarak ilerliyorum Kollarım alabildiğine açık Yuvarlanmamak için uçurumaİnsan seslerine tutunarak ilerliyorum Yolumu yitirmemek için Boğucu karanlıktaKızımın sesi ‘anne’ diyen…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Yokuşu bitirince artık görünecektir Kırmızı cumbasıyla aşı boyalı evin Ellerini tutunca bir çocuk gibi sevin…
Dilimin ucunda bir eski arkadaş adı, Unutulmuş şekilleri taşıyan bulutlar; Bir gökyüzü genişliğiyle ruhuma dolar…
Bir gece Mecnun’un yaktığı Bir mumun etrafında Dönüyordu Zavallı incecik bir pervane Mumsa devrilmek istiyordu…
Sevgilim, bir günün ortası şimdi Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık, Ben seni düşünüyorum…
-I-Art çocuk, Muhyiddin Çelebi, Molla Fenari’nin kısık fitili; Okuduğu her beyitten sonra Gülsuyuyla yıkardı ağzını;…
Bir çakıl taşları gülümseyişi ağlarmış karafaki rakısıyla şimdi dipsiz kuyulara su olan kınar hanım’dan düz…