Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
YİTİRMEK-KAZANMAK-ETİKA-178Zamanın varsa, her şeyin gelir geçer.. Her şeyin varsa.. Zamanın gelir geçer.
Uçup geldin bir şihâb-ı lâ-mekânsın sen! Bu hikmet-hane-i hilkatte bir ruh-ül-beyansın sen! Kudümünle müşerreftir bütün yârân ile ihvan, Nasıl etmem muhabbet…
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür…
CAĞALOĞLU YOKUŞUDün gece yokuşu çıkıyordum, Günlerden yetmişsekizdi.. Yaymacı Eski kitaplarını bekliyordu Kaldırımda Eskiden olduğu gibi, Alsınlar okusunlar diye Başkaları da.Bazı yerler…
(Ey Beyrut) Ben de yıkıntılarından oldum ey Beyrut Ben de yıkıntılarından doğdum ey Beyrut Duvarlarının altında kanlı gömleklerine anıt Sokaklarının cinnetine…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sözde Böyle açık saçık Uykulu mahmur Bahçe sul………………..
Üç yıl sonra mıydı bilmiyorum ama ekimin onbeşiydi biliyorum ekimin onbeşiydi ama ekimin onbeşinde ne…
Ne zaman seni düşünsem Bir ceylan su içmeye iner Çayırları büyürken görürüm…………………
Hasretimin yıllardan beri bel bağladığı… İste odur düşüncelerimin başucunda. O, göğsünun taşkın hareketi avlucunda, Gözlerinde…
sen kader ağacı değilsin – nedeni bu tutkularına bırak kendini bir soluk va………………..
Bir biz varız güzel öbürleri hep çirkin Birde bu terli karanlık Sonra bir şey daha…