Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
O kadar güzel bir yüzdü ki Gelip geçici olamazdı Ya da bir resimdi çizilmiş yas………………..
geceydi… bütün insanların çırılçıplak olduğu bir zamandı. onları düşünüyordum; gümüş tepsilerdeki kristal kadehlerden zamanı yudumlayan insanları düşünüyordum. irili ufaklı aynaların karşısında…
tomalara gelesice biber gazı yiyesice gezi gezi diyesice bilen hakla bilir senipolislerin dövesice zulme dört nal sövesice ağaçları sevesice bulan dertle…
Bir kere aşkın ıztırabını, mihnetini çeken insan, Bir kere sevip yorulan, herşeyden bıkan insan, Gönlü buz tutmuş; bir daha hiç sevemez,…
Gün gelir seninle karşılaşırsak Ne selam ver bana ne yüzüme gül Gözlerim o anda kan ağlasa da Ne yaklaş yanıma ne…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bıyıkların Hakikatli mermerde Algın karanfilBakışların Yalnız hayatın değil………………..
Bir zevk duyulmaz oldu, buranın rüzgârlarından Hayat soldu bir günün enginlerinde yine. Selâm! Sonsuzların yorgun…
Ben böyle bir deniz görmedim ne kadar seni düşündüm Gittim ne kadar bilmezsiniz ne türlü…
Kimse duymadan ölmeliyim Ağzımın kenarında Bir parça kan bulunmalı. Beni tanımayanlar ”Mutlak birini seviyordu” demeliler.…
Şimdi gemiler geçer uzaklardan Gönlüm güvertede sereserpedir. Işıklı geceler,saz sesleri, peynir ekmek Ne biletim ne…
Kuşlar geçer bulutun üstünden Yağmur yağar bulutun üstüneKuşlar geçer trenin üstünden Yağmur yağar trenin üstüneKuşlar…