Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
IPars kılıçtan bir şimşek Alıp gidiyor kuytulara Cam buğusu bahçenin köşesine Gizliyor sessizce ayak izleriniII“Susalım, burası ölü evi Bir hiç uğruna…
Ben nice ayrılıklar gördüm ömrümce Kuşlar gördüm; kırılmış kolu, kanadı Ayrı düşmüş sevdiğinden kuşlar gördüm Hiç bir ayrılık bana bu kadar…
Burgaz’la Heybeli arasında, Bir ada, suyun içinde pusmuş. Size göre bir toprak boyası, Bana göre sudan bir saksı.Aslında ada değil de,…
Ayışığı unuttu karları Nerdeyse tipi çıkarYaralı bir keklik Uçtu önümden Bende kaldı kanadı
BİLAdının üstüne Anılar koyma. Sen mezar değilsin.Anılar Adının ardından gelsin. Sen duvar değilsin.
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Her gün böyle gelip dünyadaki yerini alıyor. ‘Zor olan, diyor, şiirin hayatını yaşamaktır. Yazmak sonra…
Bir gece Mecnun’un yaktığı Bir mumun etrafında Dönüyordu Zavallı incecik bir pervane Mumsa devrilmek istiyordu…
IIGelin gülle başlayalım atalara uyarak Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine Bir anda yükselen bir bülbül…
İlk bu sabah İlk bu sabah göğü görmedim İlk bu sabah kaysı çiçeklerini Hüzün ilk…
gel dört gözle bekliyorum kayıklarla pencereden gi………………..
Ben miyim bu şeylerin sahibi? Kafamda bir çocuk var, meraksız. İç âlemim oyuncaktan farksız; Odam,…