Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kara kuşları ölümün Konarlar can dallarımıza Yere sürünürcesine uçarlar Görüntüleri yansır duvarımızaSessiz ötüşleri tedirgin etmez Sadece gözlerimiz için yaşarlar İsteseniz de…
Abooov! Bu ne dönemeç, ne yokuş öyle Antakya’dan yüzlerce yıl uzakta Asarcık mı bu, Şeytanistan mı yoksa Bir karanlık ki güneş…
Desene yanlış adreslere postalamışım umutlarımı Desene yanlış bir yüreğe dökmüşüm şiirlerimi Desene yanlış bir limana demirlemişim hayallerimiİşte bu beni kadeh kadeh…
GÖLGENİZABir zamanlar yaralanmış gölgeniz Yalnızlığa ısılanmış geliyor.. Şiirlerde şarkılaşmış seslerle Duyularla durulanmış geliyor.Her uykumda uyanıyor gölgeniz, Gözlerime uzanıyor gölgeniz, Karanlıkta ışıklaşmış…
Bir eylüldü başlayan içimde Ağaçlar dökmüştü yapraklarını Çimenler sararmıştı Rengi solmuştu tüm çiçeklerin Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı Katar gidiyordu kuşlar uzaklara…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ölümün ve göçün dokunmadığı tek nesne var mıdır ölüm yok eder göç değiştirir kendisi kalamaz…
raylar düğümlenen yollar, tren bir gün ümit etmediğim bir gün alıverecekler seni benden. neler götürdüğünü…
Bana yaşadığı kentin kumunu gönderen Bir sevgilim vardı Bense merak ederdim hep oranın ………………..
IBenim yüzüm bir bayram telâşıdır Küller ve biraz da deniz artıklarıylaBen ki çocuklarla büyüdüm ve…
Kaçtığı bilinmeyen bir ülkesinde cinler padişahının, bir yeniyetme. Değiştirmiştir adını, saçlarını kazıtmıştır. Soğuk bir tabanca…
Çatlamak üzre olan tomurcuklar Güzel günler vadetmededir. Ve bir kadın, şehir haricinde; Otların üstünde, Güneşin…