Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sevdiğim eller bir kadının elleridir Sımsıcak dokunuşlarının elleridirDüşlerimi tüy gibi hafifleten Annemin ya da kızımın elleridirErkek yazgım………………..
Beni hatırladıkça için ürperecek, Boşa………………..
Büyüdüm ey girdap, yanılmayan yasa büyüdüm Bedelsiz bir askerim ve senin surlarında Cankuşum kafesinde, yüreğim yurdunda değil Selinden kopan bir damlayım,…
hiçkimse kalmadı çiçekler çarpık açıyorlar ampuller eğriydi merdivenlerden çıkamıyordum tavan basıktı sifon işlemiyordu sıçamıyordum işeyemiyordum bir ölü militan baharı bir apartman…
Tılsımlı çocuğu saf aydınlığın Bu kadın vücudu beyaz ve çıplak. Eşiğinde sanki sonsuz varlığın Her an değişiyor dönüp uçarak.Ve gülümseyerek öyle…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
konuş sesin durmasın gün doğdu ve battı kuşluğu atladık uzun kuşluğumuzu, sen gelmeden önce ceylan…
Köpek, diliyle içer suyu Kurt, soluğuylaYüreğinin kokusunu taşır Boynundaki kutup çiçeği Öfkeli değil lacivert Yırtıcı…
Ah işte herşey orda… Ben severim omuzlarımı bir gün Sırmaları, apoletleri olmasa da.Ben severim omuzlarımı…
Yavaş yavaş geçtim kalabalıkların arasından bir deniz çarpması gibi çoğalta çoğalta geçen geçtiği yeri yavaş…
12 Temmuz 1972Zuhal’im, hayat! Hayatımsın. Bunu bilmeni isterim. En önce bunu bilmeni. Bir de şeyi…
Odada Neydi onlar, açmalık belki; Camekânda neft, güherçile, Belki de rum ateşi.Yanıbaşımızda Bir su akardı…