Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sıkıldık deyince sıkılıyoruz Sevişip terlemenin yalnızlığından Bir masa, iki masa, uzun bir kalabalık Geceye bulaştık mı kan kırmızı bir yağmur Salvador…
Nasıl da degişiyor kişi zamanla Güç o güç degil hız o hız degil İnançlar sarsılmış, umutlar yitik Bu kirli çag bizim…
Kara kuşları ölümün Konarlar can dallarımıza Yere sürünürcesine uçarlar Görüntüleri yansır duvarımızaSessiz ötüşleri tedirgin etmez Sadece gözlerimiz için yaşarlar İsteseniz de…
Şimdi en açık renginde gözlerin Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin Şiir gibi bir şey seninle…
Ben çocuk olsaydım eğer Kav çakmak satardım Bulut amcalara Pamuk şekeri alırdım yerine Patlamış mısır alırdımBen çiçek olsaydım eğer Hiç saksı…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bağlı kollarımı çözmek kimin aklına gelir Kelepçeli o zamanlar Bir kız kaşıkla su içirir Başımı…
KaranfilAdın her sabah uyandığımız gökyüzünün yerini aldı. Hangi su olursa olsun Yeşil sen bakınca. Her…
Karın yağdığını görünce Kar tutan toprağı anlayacaksın Toprakta bir karış karı görünce Kar içinde yanan…
Ben dünyaya bir idare lambası altında geldim Yeryüzü Birinci Dünya Harbi’ni yaşıyordu Başımın üstünde mendil…
Güzelsin sevgilim, Ama çok yakından!………………..
Aşkım da değişebilir gerçeklerim de Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı Yangelmişim dizboyu sulara Hepini………………..