Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Güzel olan her günü seninle tekrar tekrar yaşamak erimek yarını olmayan zamanlarda durdurmak bir yerde bütün saatleri bütün kuralları kırıp parçalamak…
Düştü can evime dördüncü cemre Dünyayı üçüncü gözümle gördüm. Dört yüz seksen beş gün çekti bir sene On altıncı aya takvimsiz…
Ansızın uyanırsın bir yağmurun kucağından Bütün oyuncakların ağlamaklı/Düşlerinse bulanık akar/Takılır peşine kentin çiçekli sarhoş rüzgarı sisli intiharlar sıcağından-Haydi git gidebilirsen Her…
Denizler evler ey! Her keresinde Mumla aradığım ay tabaklarda uykulu Ay tabaklarda.. Zeytin ağaçları sökülmüş Çocuklar geceler boyu dipsiz kuyuSonra gider…
İnsan kendisinin rüyasıdır Geçerken bir uçtan bir uca ömrünü Yaşanılanlar anıya dönüştü mü Geriye bir rüyadan izler kalırKimd………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü, kör oldum. Yıkadılar, aldılar, götürdüler. Babamdan…
1. Biz tüzüklerle çarpışarak büyüdük kardeşim Emrazı Zühreviye Hastanesi’ne kapatıldı anamız Adıyla çalışan ermiş Sirkeci…
Ben senin krallığın ülkene yetiştim Kaldım gölge tanımayan güzelliğinle. Her sabah büyüten denizimizi böyle Gülüşlerindi…
Hasretimin yıllardan beri bel bağladığı… İste odur düşüncelerimin başucunda. O, göğsünun taşkın hareketi avlucunda, Gözlerinde…
Gün dogmadan, Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola. Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında, İçinde bir iş görmenin…
Alnimdaki biçak yarasi Senin yüzünden; Tabakam senin yadigarin; ‘Iki elin kanda olsa gel’ diyor Telgrafin;…