Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Hangi saatte durur şiir Hangi saatte başlar Horozlar hangi saatte öter Hangi saatte yıkanır ışıkla Gecenin çamuruna batanlarBöyle sen mi geldin…
Başladı bir amansız çöküntüdür içimde Bilmem, gün gün yer eden ölüm müdür içimdeGündüz gece dinlemez durmadan zonklar başım
Yalnızlığın üstüne incecik bir beyazlık Örtüsü örttü karlar Şimdi kar tanelerini kocaman rüzgarlarda Eğiriyor kemanlarAramasan da olur bozuldu büyü Aramasan iyi…
Bir sabah uyandım baktım Düşüm yastığıma yapışık Şiir yazarken ölmüşüm Dilime yapışık sözcükler Çığlığım tavana yapışıkEğilip baktım pencereden Rüzgar damlara yapışık…
Türk milleti gariptir her bi lafı kaldırmaz ..bne dersin kızar da s.k..sin aldırmaz
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Seni boydan boya sevmişim, Ta Kars’a kadar Edirne’den. Toprağını, taşını, dağlarını Fırsat buldukça ovmuşum. Sen…
Bir kış göğü gibi o saat alçalır ölüm, Yalnız işitme duyusu kalır ortada. Asya kentleri…
sen beni hazırlama sakın sen de bana gel ölmüş ölü olmuş hüseyne hasana gelelleri koku…
Git oldu can, sürgün geldi dayandı Sürgün yine geldi dayandı Kitapları topladım, çocukları giydirdim Hadi…
Özgürlüğün geldiği gün; O gün ölmek yasak…………………..
Önceden bilen oluş şartlarını çocuklarının Elleriyle değen koklayan hazırlayan adeta Sebebine ermeden erişmeden Korkan ilerdeki…