Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
“sana bir hırka ördüm, inşallah beğenirsin. gerçi sen her şeyi beğenirsin.” Annemben dünyada kimseyi kırmayı istemedim- hiç kırdın mı peki? -…
bilgece susuyoruz artık saklamayalım yıldızları tartaklanmış bir sonbahar gecesi diz çökmüştük hatırla öteki dünyalara dünyalar dediğim de ne, boşuna abartmayalım karalarla…
Günlerdir sensizim Gözüm aç Gönlüm aç Yüreğim aç Hasretin bıçağı kemiğime dayandı Yakalarsam yandın Hemen kaç!
Özlenen ateş yakılmıştı sonunda Elden ele bütün dünyaya taşınmıştı………………..
O arkadaşları sormuştu: Nerdeler? Ulunay, Bunun cevabını Neyzen verir misin? “Hay hay! Hâyâ edenleri gurbette, dönmedi yurda, Utanmayanları döndü ve hepsi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamayaKalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar Evler çocuklar mezarlar çizerek…
Açlıktan bahsediyorsun; Demek ki sen komünistsin. Demek butun binaları yakan sensin. İstanbul’dakileri sen, Ankara’dakileri sen……
Bu kuklaların kukla olmadığı besbelli Ne söyledilerse tıpıtıpına gerçek besbelli Altın saçlarını yana atışı yok…
Ben de günahkâr kullarındanım Allahım… Bir kulhuvallahi bilirim dualardan, Bir de yarabbi şükür demeyi doyunca.…
. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu. Kimimiz aznif oynuyor, cıgara…
Nilgün ölmüş. Beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış. Ece Ayhan söyledi. Çok…