Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
halkın imlası taşarsa coğrafyadan geçer onlar iki yağmur damlasının arasından göstererek devlete bütün zerafetini belki de onlarbindir bir çarşıda kendini kaybetmek…
Zifiri karanlık ‘aydın’larımız Evvelemir Bismillah’tan korkarlar. Ve ‘çağdaş yaşamcı’ kadınlarımız Gusül, abdest, Kıblegâh’tan korkarlar.Milliyet’siz… rûy-i zemin ülkesi Kimi Lenin, kimi Mao…
Çünkü gök sıkıntıyla ağar rüzgâr buruşur, bir yaprak düşer ve kaçıyordur solgun mavilikte maviler ve al geyikler. İşte altın ve kara…
Zamanlar iyi kotu yaşanır gider Sanma bu yol sonsuza uzanır giderAnahtar açmaz olur bir gün kilidi Ne kalmışsa içinde paslanır giderKişi…
Şarkı söylüyormuşum Sokaklarda, Görmüşler.Yere yere bakıyormuşum Yürürken, Duymuşlar.Sonrasını uydurmuşlar.
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Nurullah Ataç çeliştirmen Tahir Alangu soruşturman Cevdet Kudret deriştirmen Suut Kemal çekiştirmen Mehmet Kaplan uyuşturmanSabahattin…
Elyazını yaktım, dürüsttü ve aşınmamış Sevgi sözcüklerini yaktım, hoyrattır onlar Sıcaklığı saklı akarsuyu anlamazlar Sorular,…
Ben güzel günlerin şairiyim Saadetten alıyorum ilhamımı Kızlara çeyizlerinden bahsediyorum Mahpuslara affı umumiden… Çocuklara müjdeler…
Kımıldanır mahallemin daralan ruhu Basma perdelerimde gün batarken Atıp saatler suren uykusunu Odama uzanır akasyam…
muzaffer buyrukçu’yakaç yıldır akarım bilmem pazar yerini dinle ak bakışlı bir çeşme söylüyor – kaç…
Oyle sevdim ki seni Oylesine sensin ki! Kuslar gibi civildar Tattirdigin acilar………………..