Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
NASILHavalarda yakalar da tilcikleri ben, Atarım gene havalara, havalara atarım, Ve tutarım da onları tam düşerlerken, Nasıl atarım, nasıl tutarım anlamam,…
Eylülün denizi, niçin gözlerin, Kapanmış ru’yâsız, boş bir kuyuya? Daha dün her dalgan gürlerdi derin. Coşkun bir belâ en gizil kuytuya.…
Şimdi öksürtür beni Yıllar önce içtiğim O paslı cıgara İçsem de almam tadınıKokusunu duysam yadırgarım Anlamam artık bakışından Dünkü kadar açık…
İkimiz yaralı askeriz artık Ve ikimiz kaybettik bu savaşı Birimiz yüreğinden vuruldu Birimiz sırtından Birimizde geç pişmanlık Birimizde acı bir gözyaşı…
O gece sen gidiyordun Yıldızlar bir bir düşüyordu Günlerden bir yaz gecesi Ama kalbim üşüyorduO gece sen gidiyordun Bir aşk daha…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sen el kadar bir kadınsındır Sabahlara kadar beyaz ve kirpikli Bazı ağaçlara kapı komşu Bazı…
Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Degil bu anılacak şey degil Apansız geliyor…
Mehmet Hazineler içindesin Bu toprağın altında ne var ne yok Kömür bakır altın demir Hepsi…
ben bütün hüzünleri denemişim kendimde canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını bir bir denemişim bütün kelimeleri…
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş Magillerde sefer etmek! Bir sahilden çözülüp gitmek Düşünceler…
Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde, Bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta ağzımın kenarında………………..