Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Potasyum siyanür içerek ölmeliyim Her uzvum ıstırap içinde kıvranmalı Ve mosmor ellerim kapıya uzanmalı Bir kapı kadar………………..
Akıl dağlara kaçmış, fikir ne yapsın beyler? Küfür dünyayı sarmış, zikir ne yapsın beyler? Zengin hem vatandaşı, hem devleti soyarsa Makul…
Neydim ki çölün kulağına üfledim gazeli Serabınla sözleşip ey sevgiliKostak uyaklara düştüm türkülendim Dağları birbirine kattım celaliÖzgürce e………………..
Hilkatten bugüne her ne çektiyse Zekâsı kıtlardan çekti insanlık. Hazar zamanıysa, sefer vaktiyse ‘Gel’lerden, ‘git’lerden çekti insanlık.Putçular put dikip dünyalar vurdu…
Nasibin dalda çocuk Uzan uzan dallara Nasibin yolda çocuk Düş düş yollaraNasibim sensin çocuk Seni yağmur gibi Bulut gibi Gönderen sağ…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Sularsa akmak birgün birgün birgün Birgün dağlara çıkmak birer birer dağlara çıkmak birgün Çıkmak çıkmak…
1. Bir sadrazam ölmüş; faytonu yokuş aşağı Sirkeci’ye götürülüyor eller üzerinde. Kara bir gemiyle Ey………………..
Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin…
Mektup alır, efkarlanırım; Rakı içer, efkarlanırım; Yola çıkar, efkarlanırım. Ne olacak bunun sonu, bilmem. ‘Kazımın’…
Sen varken kötü diye birşey bilmiyorduk Mutsuzluklar, bu karalar yaşamda yoktu Sensiz………………..
Yirminci yüzyılı yaşadım Ertelenmiş bir yüzyıldı bu Yıkık bir sur yazgımızın uydusu Bekletir ömrü yürüyen…