Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
odur üç gül üç köpük yaza uzanır kim bilir nereden gelir ne kadar kalır gelin ağlatma havasını başlatır kederi zurnanın ucundadır…
Sabahları âşık değilim dedim Hakikaten de öyleyimdir Her sabah rahat, neşeli olurumHatta sesime bakmadan türkü söylerim Herkes gibi işime giderim ben…
IV Bizim oraları anımsıyorum şu sıralar; Uykusu kaçan bir çocukluk, bitmek bilmiyor, Ayışığını içiyor hala deli hareler Kirişler kalaylı bakırlarda, görüyorum.Görüyorum,…
akreple yelkovan ve altında ilk aşkımı çalıntı güllerle beklediğim saat kulesi orda durun orda durun ve koklayın havasını anıların saat onarırdım…
Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım Sevincin ürünüdür insan, ………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Asmış, körpe ve kolay, birdenbire, Çocukluğun bir karış duvarından, Tomurcuklu bir badem dalı sanki
Dayanıksız şeyler durgun alışlarda Ezilir ipek, küflenir tevrat, çalınır inci Doğu çarşısının yoksul yahudisi Bir…
Çekirge bulutu içinde Koynuma soktuğun ekin; Çalgılar ikidurur sürgün ilinde, Bir gözü mavidir bir………………..
Olum geliyor aklima birden olum Bir agacin golgesine sariliyorum…………………
Hepsini gördüm ayrı ayrı, Kuşların zamanı tunç rengindedir. Tanrılardır taşın zamanı, Denizin zamanı ölür dirilir.Göğü…
Kilimim siyahtır bütün renklerden İçinde kil var milim varUmut’un içinde mut varsa Umutsuzluğun da içinde…