Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kudüs’te yağmura açarlar çocuklar pencerelerini Yağmur kız kardeşidir evlerinin Çocuklar kuşlar kadınlar ey! Yağmura çıkarlar caddeler boyuKudüs’te leylaklar açar fısıltılarla Kadınlar…
Hem acılar eğitiyor Hem türkü söylüyorum Aslında bir yapının Temelini atıyorumTuğlam pişmemiş daha Demirim yok çimentom yok Kumum kirecim hazır değil…
Çocukluğum ne zaman gelse yâdıma derhal Zavallı ruh-ı garibim olur garik-i melal. Kalan sahaif-i gam hücre-i hayatımda Birer birer açılır piş-i…
Altıok’un simgesi oldu artık faşo/fiş Anladım bir çukurda son bulacak bu gidiş Takiye çarşaf çarşaf filizlendi Deniz’de “Tombala vekil”dedir kavgalaşmak dişe…
Bir saz kadar mutlu Ve hüzünlü başlıyoruz bütün günlere Ve b………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Oyle sevdim ki seni Oylesine sensin ki! Kuslar gibi civildar Tattirdigin acilar………………..
Eski bir sevdadan kurtulmuşum; Artık butun kadınlar güzel; Gömleğim yeni, Yıkanmışım, Tıraş olmuşum; Sulh olmuş.…
IIGelin gülle başlayalım atalara uyarak Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine Bir anda yükselen bir bülbül…
ORTODOKSLUKLAR 1. Tek konuşulur yüzüdür bacaklarının arası. Sakal ve bıyık da bıraktığı. Dönmez bir sapkının.…
Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde, Bir yanlışı düzeltircesine açmış; Gelmiş ta ağzımın kenarında………………..
Yolculuk niyetinde değilim. Fakat böyle bir iş yapmaya kalksam Doğru İstanbula giderim. Beni bebek tramvayında…