Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ince uzun bir hayvan, carpiyor carpiyor carpiyordu kendini taslara, canimi sikiliyor canmi cekisiyordu yoksa? yok efendim dedi yanimdaki adam, gömlek degistiriyor…
Doldurulmaz yerin senin Dostlar seni unutur mu? Hiç sönmezdi nurun senin Dostlar seni unutur mu?Tertemiz bir özün vardı Apaydınlık yüzün vardı…
Bir akşamüstü balçık kuşları Sessiz dökülürler yorgun akşama Zehirli saatler emzirir suları Günün ardından uzanıp dağlara Yağmacılar doruklarda yıldızları çalarlarZamanın örgüsünü…
Çıbanlar açtı gül bahçelerinde kan rengi Bir mayın tarlasında büyüdü serseriliğimiz Hani o şeyler vardı unuttuğumuz, gecelerdeki Hani o şeyler vardı…
Kalbinin durağında eyleşmeden geçiver verimli kuluçkada peydahlanan balçığın tahammülsüz atların sırtına bindirildibırak da can çekişsin bir alabalık gibi ruhun kirli sularda…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Değil bu anılacak şey değil Apansız geliyor…
adı çok duyulmuş bir ozan değildi Tonyalı balıkçılar arasında -onlar ki her tü………………..
İttim kapıyı girdim içeri cesurca ya da aptalca O ve çocuklardı dünya Yalnızlığım yitti Karşılığında…
Bir zamanlardı bu gazhanede bir dem vardı Gece sahilde sular ferce kadar cağlardıO çağıltıyla beraber…
Ben ne zaman Öyle durup dururken Öyle damdan düşer gibi Açıp seni okumaya başlasam Anlıyorum…
Güvercin Pencerede kopan alkış