Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Aşk başlamadan güzel, Kalplerde heyecan Bakışlarda korku olduğu za………………..
eldivenleri ertele, ellerin kar görsün korkma buralarda ısırgan büyümez şubat ortası şimdi n’oluyor sen gidiyorsun, yoksun, seni eksiksemeyi bırakıyorum bir kenara…
Kaç kere yaşadım ben bu romanı Ne zaman sevdimse ayrılık vardı Hep kendim kuruttum gözyaşlarımı Ne zaman sevdimse yalnızlık vardıSen de…
“Sevgilim bak yine şafak söküyor Sevgilim bak yine sabah oluyor”Şimdi sen kimbilir hangi duygulardasın Belki de en güzel uykulardasın.Sen rüyalar aleminde…
Giydim ben de yalnızlık hırkasını Dilimde eski hüzzamlar Kulağımda ipek sesi unutulmuş hatmi çiçeğinin Kar mavisi kirpiklerinin sesi Bir güvercin curcunası…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Büyük bir ihtimalle ölmüştük Şehir kan kıyametti ayaklarımızda Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk Yıldızlar ka………………..
Küçüktüm, küçücüktüm, Oltayı attım denize; Bir üşüşüverdi balıklar, Denizi gördüm.Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı; Kuyruğu…
Ben geldim geleli açmadı gökler Ya ben bulutları anlamıyorum Ya bulutlar benden bir şey bekler…
Şimdi bir güvercinin uçuşunu bölüyoruz Gökyüzünün o meşhur maviliğinde Uzun saçlı iri memeli kadınlarıyla Bir…
Sevdiğin kentlerin selamı sanki Sülüs kamyon şoförleri Kufi hamallar Anılar hep sonbaharda gibidir astrakan gecede…
Kımıldanır mahallemin daralan ruhu Basma perdelerimde gün batarken Atıp saatler suren uykusunu Odama uzanır akasyam…