Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
O ağlamazdı Ağlattılar! Önce gözlerini çivilediler boşluğa Ve kulaklarını çaldılar Ne varsa ne yoksa Bir bir anlattılar.’sevmiyordu’ dediler Aldattılar Ümitlerini, hayallerini…
Toplarız yansılarımızı sulardan Akşamlar kilitlerken suları karanlığaAkşamlar karanlığa kilitleyince suları Susup kaldıysak bile inanmadık yalnızlığaUmutsuzluk bile iyidir Ardından sen gelirsin, umut…
Önce, büyük büyük düşündüm. Sonra, büyük büyük yaşadım. Ne varsa, onlar aldı. Şimdi, bana-küçük/bir ölüm kaldı.
Süzülüp mavi göklerden yere doğru Omuzuma bir beyaz güvercin konduAldım elime, usul usul okşadım Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadımBembeyazdı tüyleri,öyle parlaktı Açsam…
Ece Bey öldü diyeler/ hiçkimse’ler duyalar Hep’i hiç’te arayalar/ adanı sonsuz koyalarAraplarla at koştururken bir fotoğrafın arabı Kara’yı ak’tan sayalar/ ak…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş Magillerde sefer etmek! Bir sahilden çözülüp gitmek Düşünceler…
Bir kırlangıç bir su birikintisi bir p………………..
Şimdi Palandöken’de çoban Ahmet’in Tabanlarının üç metre altında, Sessiz bir bahar başlamaktadır. Yol bulmuş da,…
Çatlamak üzre olan tomurcuklar Güzel günler vadetmededir. Ve bir kadın, şehir haricinde; Otların üstünde, Güneşin…
batmış bir tramvay, ahtapotlar, ince ve upuzun barbarlar. yalnızlık dönüşür bir zenci arkadaşa impa………………..
Bende tarçın sende ıhlamur kokusu Yürürüz başkentin sokaklarındaBir nehir şu tutuk konuşan cumartesi Üstünde iki…