Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Bir yolculuktu bu ve yolun sonunda Ulaşmak istediğinı kendimdi Yalnızlığımın parmak izlerini Bırakarak geçtiğim yollara İçi………………..
-Hatada hikmet arama, Helali katma harama-Sana mezar oldu girdiğin kutu Çık çıkabilirsen, iş başa düştü. ”Umudum” diyerek diktiğin putu Yık yıkabilirsen,…
Gelen kim böyle yekten?hurucunda takım taklavat temiz peşkir bir tutam saç mushaf ve bir bağ başakÇaylak!sen misin! tamir edecek dülger ruhundan…
Sılada sılasız kaldım; Suyum garip, aşım garip. Ben kendime gurbet oldum; İçim garip, dışım garip. Bayram diye insem düze, Düşman olur…
Bu kadar uzak mıydı git git bitmiyor yol görünmüyor dağın ardıOysa bilmem kaç yıl bu yollardan yürünmüş Şimdi sanki bir masalBu…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Durakta üç kişi Adam kadın ve çocuk Adamın elleri ceplerinde Kadın ç………………..
Bu hükümet Pir Sultan’a pasaport vermiyor, Onu anladık. Yunus Emre’ye de Bası kartı vermiyor, Onu…
Ne zaman yandi elin Ne zaman yakti ellerini hatiram Ne zaman bir yuzuk gibi takti…
“Çok eskiden yaşadım bu anı ben” Dersiniz şaşkınlık içinde. İlk girdiğiniz bir ev, bir merdiven,…
Gün olur, alır başımı giderim, Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda Şu ada senin, bu ada…
suların çoğaltığı seslerden ürküyorum yorgunluk veriyor ürkü¹ alacakaranlık gibi anlamsız bir şey bir çoban kepeneği…