Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Her dilde türkülerin meramı bir Sıla, iki gözlü bir ev, bir gelin Kovboyun dilinde yavuz bir at………………..
Ölüm öldü Elleri ellerinde kaldı Bir ozanınKoca ölüm Nasıl sığdı içine Daracık bir ânın Ve gömüldü yüreğine yaşamanın! ..
Müsveddeler“Tekirdir tekerlenir bir saranı bulunmaz” diyen o adama….1- Anlatarak bitiriyorum hayatımı Bilmiyorum başka nasıl bitirilir bir hayat Bir çiçek çizdim bu…
Hiç özlemedim seni Özlemek dostluktandır dostluğundan öte bulmalıyım seni Sıcaklığını bulmalıyım dokunuşlarını, kenetlenişi Terimizle sulanmalı yeryüzü güneş terimizle ışıldamalı sabah olunca…
Biz böyle olacak adam değildik Ahmet abi Bu değildi hayattan beklediğimiz Ne hayallerimiz vardı seninsle Gel gör ki beş para etmedi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben dünyaya bir idare lambası altında geldim Yeryüzü Birinci Dünya Harbi’ni yaşıyordu Başımın üstünde mendil…
“sen Leyla değilsin” dedi Mecnun kavuştuğu andı çıldırmış sanıldı………………..
Damakta serçe gibi seken bir şarap şimdi Ustamın üzüme attığı enfes düğüm; Ve gözetimi altında…
Zaman mı? Değil zaman Akan zaman değil mesafelerdir Güneşin çekici yukarda Suyun bıçağı aşağıda Krom…
ey canımın güftesi, eylülün ikinci haftasıydı o sıra bana gülümseyerek getirdiğin bir bardak suydu o…
Uyuşamayız, yollarımız ayrı; Sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi; Senin yiyeceğin, kalayli kapta; Benimki aslan…