Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ateşi çiğner gibi dudaklarımda Bir ömrü çiğnedim yokluğumda Hangi yürek yaşar böylesine hasreti Hangi gönül çeker böylesine nöbeti İşte aşkın tam…
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün Masal şehirlerini…
Benim en sevdiğim söz senden duyduğum ben’dir. Hep yinelediğim söz sana koyduğum ben’dir. İyi olmak adına bilgiç olmak istemem, Seni senlediğim…
Ben bir yazın yalancısıyım bu girizgâhta Ömrümün biriktirdiği onca kavram ve sözcük Şimdi tehdit altındaSus makamı züldür bana Öyle bir ejder…
Günahım, vebalimdin Kızımdın kimi zaman Kız kardeşim Yada sevgilimdin Hiç bir şeyim değildin Belki de her şeyimdin Çirkinimdin, Güzelimd………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Eşyanın konumunu biçimini rengini almışlardır Koltuğa oturdular mı koltuğun boyuna eklenir boyları Pat pat pat…
Ah işte herşey orda… Ben severim omuzlarımı bir gün Sırmaları, apoletleri olmasa da.Ben severim omuzlarımı…
Gülün tam ortasında ağlıyorum Her akşam sokak ortasında öldükçe Önümü arkamı bilmiyorum Azaldığını duyup duyup…
Polonyanın kanı beyazdı İsyan bir bayraktı süt içinde Porselenlerden yapılmış Polonya Kırılan heykel ve heykel…
Atlas bıyıklarını bırakmış Kanunsuz korsan yelkenleri gibi Yüzünün esmer denizine Kordon I. de Rum sokağında…
Nara benzerdin bir zamanlar, çoktun! N’oldu Sana! Kırk atlı çıkardın dağa, yüz atlı İnerdin dağdan.…