Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sana vermiş veren sulardan ses Sana vermiş veren şiirden dil… Yaratılmışsın ayrı topraktan… Hamurun,toprağın bizimki değil!Saçların var,ki başka türlü sarı Gözlerin…
Marx’ın da pek sevdiği bir Latin sözünü anımsıyorum Nihil humanum mihi alienum est Bu sözün altına ben de imzamı basıyorum İnsana…
İstanbul rüzgar rüzgar sevdiğim Kah bir lodos denizlerden esen Ilık mı ılık Kah ustura gibi bir deli poyraz Bırak saçlarını rüzgarına…
Yüz bulmadı benim uzattıklarım; Kapışıldı onun getirdikleri… Onunki ezmeydi, şekerlemeydi; Benimki bir dostun mevlit şekeri!
Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer, Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer, Gam karar eyliyemez hande-i…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Atlarla. Uzun bacaklı evrensel atlar Bunlarla gelişiyor sevdamız anlatılmaz Çocuklarla, kuşlarla, ağaçlarla. Büyüyen, uçan, dal…
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda Kötü ediyor insanı, kötü Hele birde hasretlik oldu…
Bir lamba yanıyor, hafif ve sarı; Garip bir yolculuk, tren ve Gülce. Bir hançer bölüyor,…
Kireç badanalı duvara kömürle adini yazdım bir gemi resmi çizdim üstüne balıklarını dizdim gemi aldı…
İster ki herkes ölsün Neler besleyip büyütmüş Gömmüştür neleri gizli gizli Belleği sıra İster ki…
Eskiden birinci işimdi sigara içmek Şimdiyse içmemek birinci işim…………………