Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Üşümesinden belli içimin: bitiyor yaz. Ufuk kör bir gözün ardı kadar boş. Geçiyor son kuş sürüleri mumların titrediği bir katedralde dinlediğim…
Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal.Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin. Yalanlar istiyorsan…
Yanlış mı hatırlıyorum bir elin kapı arasında kalmış eşikten, son kez gibi bakıp ‘gecikirsem meraklanma’ demiş olmalısın fakat o ses! ezilen…
Güz yoğuruyor teknesinde ölü yapraklarını hüznün; —duaları yarıda kalan ağaçlar— yapraklar kopuk eller gibi yerde savruluyor başdöndüren bir hızla anaforuna yokluğun;…
düşündüğün farklı durumun farklı sen ne ayaksın allahınseversen ikilik? gözlerin güzel de acep nereye bakıyor? bizim tek bir gönlümüz vardır ikilik!…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Hasretimin yıllardan beri bel bağladığı… İste odur düşüncelerimin başucunda. O, göğsünun taşkın hareketi avlucunda, Gözlerinde…
Çatlamak üzre olan tomurcuklar Güzel günler vadetmededir. Ve bir kadın, şehir haricinde; Otların üstünde, Güneşin…
Böyle gece yarısından sonra Ne diye ışık yanar bu dağ evinde? Ne yaparlar acaba içerdekiler?…
Yavaş yavaş geçtim kalabalıkların arasından bir deniz çarpması gibi çoğalta çoğalta geçen geçtiği yeri yavaş…
Ben senin krallığın ülkene yetiştim Kaldım gölge tanımayan güzelliğinle. Her sabah büyüten denizimizi böyle Gülüşlerindi…
. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu. Kimimiz aznif oynuyor, cıgara…